 |
 |
|
|
|
||
|
Je bevindt je momenteel op pagina: HOME » MENS » VERTERING » COMPLICATIES VERTERING
|
||
|
Complicaties in het verteringsstelsel Inhoud: |
||
|
Lintworm De lintworm is een parasiet die behoort tot een onderklasse van de groep van platte wormen. In volwassen toestand bestaat de lintworm uit een kop die zich aan de darmwand vasthecht en een aantal rechthoekige leden, die het lichaam vormen. De belangrijkste soorten zijn: ongewapende lintwormen die wel 10 meter lang kunnen worden en de gewapende lintworm waarvan de kop een krans van haken draagt, waarmee zij zich stevig in het voorste deel van de dunne darm vasthecht. De voor de mens belangrijkste lintwormen zijn: - varkenslintworm - runderlintworm - brede lintworm - hondenlintworm Lintworm is goed te behandelen met Oxysan. Oxysan is een homeopathisch geneesmiddel dat via de huisarts te verkrijgen is. |
||
| Aarsmaden Aarsmaden leven in de dunne darm en in de bovenste delen van de dikke darm. De ongeveer 1 cm lange wijfjes leggen hun eieren buiten de darm, omdat ze voor hun ontwikkeling zuurstof nodig hebben. Dit gebeurt vooral 's nachts, omdat de sluitspier van de anus dan slapper is. De slaper voelt jeuk, krabt zich en brengt de eieren weer in het spijsverteringsstelsel (kinderen bv. door duimzuigen). Besmetting vindt ook via groente, kleding enz. plaats. De witte, zeer beweeglijke maden worden meestal massaal in de ontlasting aangetroffen. Omdat de besmetting bijzonder gemakkelijk is, wordt aanbevolen het hele gezin of zelfs de hele klas te behandelen. |
||
|
Darmontsteking Er zijn verschillende vormen van darmontsteking: een chronische, regionale of een acute darmontsteking. Acute darmontsteking Ontsteking van het slijmvlies van de darm, meestal veroorzaakt door bacillen, door het eten van besmet voedsel of door het drinken van besmet water. Een tot twee weken na de besmetting treden ontstekingsprocessen en zweervorming van het slijmvlies van de darm op en eveneens van het onderliggende weefsel, waarin zich veel bloedvaten bevinden, waardoor de bacillen zich ook via de bloedbaan door het lichaam kunnen verspreiden. Bij een darmontsteking, veroorzaakt door tyfusbacillen, zijn de belangrijkste ziekteverschijnselen diarree (met bloed en slijm in de ontlasting), koorts en rode vlekjes op de buik. De besmetting met paratyfusbacillen veroorzaakt dezelfde ziekteverschijnselen, alleen wat minder ernstig. Ook de door bacillen veroorzaakte dysenterie wordt gekenmerkt door koorts, bloederige en dunne ontlasting. De meest darminfecties kunnen goed worden behandeld met antibiotica. Chronische darmontsteking Ontsteking van het slijmvlies van de darm, meestal veroorzaakt door bacillen (tyfus, paratyfus, dysenterie), door het eten van besmet voedsel of door het drinken van besmet water. Chronische ontstekingen van het darmstelsel komen meestal voor in de dikke darm en geven aanleiding tot een aantal specifieke ziektebeelden. Tot de chronische darmontstekingen behoren onder andere de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa Regionale darmontsteking Meestal in het laatste deel van de kronkeldarm voorkomende plaatselijke darmontsteking van onbekende oorzaak, gepaard gaande met bindweefselvorming en soms met zweervorming (ziekte van Crohn). |
||
|
Aambeien Plaatselijke verwijding van de bloedvaten die in de wand van het onderste deel van de endeldarm of in de anus liggen. Men onderscheidt inwendige aambeien (van buiten niet zichtbaar) en uitwendige aambeien die buiten de anus uitpuilen als blauwrode knobbels, ter grootte van een erwt of noot. Verschijnselen zijn: bloedverlies bij naar het toilet gaan, branderige pijn en jeuk rond de anus. Je kunt aambeien krijgen door aangeboren factoren, veel zitten, langdurige obstipatie (vooral als je daarbij veel perst) of een gezwel in de endeldarm. Aambeien kunnen worden genezen door veel lichaamsbeweging, zalfjes, injecties of soms een operatie. |
||
|
Poliep Gezwelachtige aandoening van de slijmvliezen, gekenmerkt doordat de woekering met een steel aan het slijmvlies blijft verbonden. Het vormsel is in het algemeen goedaardig maar kan soms kwaadaardig worden. Wanneer het oppervlak van een poliep stuk gaat treedt er meestal zweervorming op, hetgeen met bloedverlies gepaard gaat. Poliepen kunnen voorkomen in alle slijmvliezen, bijvoorbeeld die van de neus, baarmoeder of darmstelsel. Een enkele maal is het gehele slijmvlies van de dikke darm bezaaid met poliepen. Dit is een erfelijke aandoening die soms de neiging heeft tot kwaadaardige ontaarding. Poliepen die klachten geven moeten worden verwijderd doormiddel van een operatie. |
||
|
|
||
